|
Beste mensen,
Wat kunnen omstandigheden van jaar tot jaar toch geweldig verschillen. Vorig jaar tijdens de nieuwjaarsreceptie lag er een dik pak sneeuw en was het al dagenlang koud, heel erg koud. Nu een jaar later in exact dezelfde periode lijkt het wel lente. Staan en gaan struiken, bomen en planten zelfs al in bloei. Dat wat echter hetzelfde is en blijft, is onze vereniging. Ook bij deze zo verschillende weersomstandigheden is Psyiënt namelijk de plaats, waar we voor en met elkaar, aan het begin van een nieuw jaar bij elkaar zijn gekomen om elkaar het beste voor 2012 toe te wensen. Ook om met een traditionele snertbijeenkomst een enthousiaste werkstart te maken, waaronder een compleet bos aanplanten. Echter niet alleen aan het begin van het jaar wil Psyiënt in 2012 de veilige haven zijn van waaruit we volop deelnemen aan de samenleving, maar een heel jaar lang, een heel jaar door willen we de basis vormen van overwinning en beheersing van psychische en psychiatrische problematiek. 2012 is voor onze vereniging een jubileumjaar. De afgelopen 10 jaar hebben we veel mogen bereiken ten gunste van ons eigen welzijn en onze eigen gezondheid, maar ook als patiëntenbelangenorganisatie voor veel van onze lotgenoten. Er is de afgelopen 10 jaar veel verbeterd in de psychiatrie, daar zijn we blij mee. Echter nog steeds rust er geheel onnodig een taboe op psychisch ziek zijn. Nog slechts vorige maand kreeg ik een schrijven van iemand onder ogen, die zich afvroeg hoe het in vredesnaam mogelijk was dat bij Psyiënt mensen met een bosmaaier rond kunnen lopen. De schrijver wist te vertellen, dat in handen van zulke mensen, ja jullie horen het goed, van zulke mensen, een bosmaaier een moordwapen is. Op zo’n moment voel ik als geen ander: hier ligt de opdracht voor de volgende 10 jaar. Doorgaan waar we mee bezig zijn, samen laten zien, dat we hele normale mensen zijn en in staat tot grootse zaken. Duizenden bomen snoeien, honderdduizenden kilo’s fruit oogsten, en een compleet bos aanplanten is niet het enige, nee ook honderdduizenden euro’s zorg- en ander maatschappelijk leedgeld besparen en er voor met elkaar zijn een heel jaar door. Een nieuwjaarstoespraak dient kort te zijn, vandaar ook nu een abrupt einde: Laten we in ons jubileumjaar er weer net zo hard tegen aan gaan als in voorgaande jaren. Iedereen veel geluk gewenst
’s-Gravenpolder, 3 januari 2012. Adri Walhout, directeur |
